# Νέοι τόποι, νέα έργα
Κάθε καινούρια σκηνογραφία είναι ένα τελείως καινούριο τοπίο.
Από το χαρτί πρέπει να γίνει σχέδιο, να γίνει όνειρο, να γίνει πράξη. Ένα παραμύθι που πρέπει να το πιστέψω για να το υπηρετήσω.
Άλλος τόπος, άλλα μέσα, άλλοι άνθρωποι.
Ένας κόσμος που πρέπει να γίνει αλήθεια με ψεύτικα υλικά. Μόνο μπροστά… Πίσω είναι ξύλα, κόλλες, υφάσματα, χαρτιά, ανάσες και όνειρα.
Δείχνει και λέει μια ιστορία. Κάποιοι μένουν εκεί, ζουν. Τι χρονιά είναι; Ποιος τόπος; Τι ώρα;
Όλα πρέπει να τα πεις με μια ματιά. Μια εικόνα, για να καταλάβουν, να πιστέψουν, να δεθούν.
> **«Το θέατρο είναι ένα ψέμα που λέει αλήθεια.»**
Ξέρουν ότι είναι ψέμα. Το έχουμε από κοινού αποφασίσει. Το θέατρο είναι ένα ψέμα που λέει αλήθεια.
Με μεγάλωσε και ελπίζω να το μεγάλωσα, έστω και λίγο.
Ατελείωτες ώρες στην αγορά, στις πρόβες, στους μαστόρους, στις μοδίστρες, στα τηλέφωνα.
> **«Πότε τελειώνει το έργο; Δεν ξέρω την απάντηση. Ξέρω μόνο τι θέλει για να αρχίσει…»**
**Γιώργος Λιντζέρης**